C-cyclus Palmzondag


ZONDAG 14 april 2019

  • Eerste lezing: Jesaja 50, 4-7
  • Tweede lezing: Filippenzen 2, 6-11
  • Evangelielezing (inleiding): Lucas 19, 28-40
  • Ingesproken lezingen
  • Commentaar: Verzet en overgave

 

Jesaja 50, 4-7 

Eerste lezing uit de profeet Jesaja 

God de HEER gaf mij een vaardige tong
waarmee ik de moedeloze kan opbeuren
Elke ochtend wekt hij mijn oor
zodat het toegerust is om aandachtig te horen
God de HEER heeft mijn oren geopend
en ik heb geen verzet geboden
ik ben niet teruggedeinsd
Ik heb mijn rug blootgesteld aan mijn folteraars
wie mij de baard uittrokken bood ik mijn wangen aan
Ik heb mijn gezicht niet verborgen
toen ze mij beschimpten en bespuwden
God de HEER zal mij helpen
daarom word ik niet gekwetst
en is mijn gezicht zo onbewogen als een rots
want ik weet dat ik niet beschaamd zal staan

 

Filippenzen 2,6-11

Tweede lezing de brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Filippi

En elke tong zal belijden Jezus Christus is Heer tot eer van God de Vader

 

Hij die de gestalte van God had
hield zijn gelijkheid aan God niet vast
maar deed er afstand van
Hij nam de gestalte aan van een slaaf
en werd gelijk aan een mens
En als mens verschenen
heeft hij zich vernederd
en werd gehoorzaam tot in de dood
de dood aan het kruis
Daarom heeft God hem hoog verheven
en hem de naam geschonken
die elke naam te boven gaat
opdat in de naam van Jezus
elke knie zich zal buigen
in de hemel op de aarde en onder de aarde
en elke tong zal belijden
Jezus Christus is Heer tot eer van God de Vader

 

Lucas 19, 28-40

Lezing uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas

"Als zij hun mond houden", antwoordde Jezus, "zullen de stenen gaan roepen!"

 

Nadat Hij dit verhaal had verteld,
ging Jezus met Zijn discipelen verder naar Jeruzalem.
Toen Hij in de buurt van de Olijfberg kwam
en bijna bij de dorpen Bethfagé en Bethanië was,
stuurde Hij twee van Zijn discipelen vooruit.
"Ga naar het dorp daar", zei Hij.
"Als jullie er binnenkomen,
zullen jullie een ezel zien die vastgebonden langs de weg staat.
Het is een veulen, waarop nog niemand heeft gereden.
Maak hem los en breng hem hier.
Misschien vraagt iemand waarom jullie dat doen.
Zeg dan alleen maar:
De Here heeft hem nodig."
Zij gingen op weg en vonden het veulen,
precies zoals Jezus had gezegd.
Ze maakten het dier los.
Daar kwamen de eigenaars al aan.
"Wat moet dat?" vroegen ze.
"Waarom maken jullie ons veulen los?"
"De Here heeft hem nodig",
antwoordden de discipelen.
Ze brachten het veulen bij Jezus
en legden hun jassen erover,
zodat Hij erop kon zitten.
De anderen spreidden hun jassen voor Hem uit op de weg.
Toen Hij de helling van de Olijfberg opging,
begonnen al Zijn volgelingen te zingen en te jubelen.
Zij prezen God voor de geweldige wonderen,
die zij Jezus hadden zien doen.
"God heeft ons een koning gegeven!" juichten ze.
"Lang leve de koning! Vrede in de hemel!
Alle eer is voor God in de hoogste hemelen!"
Maar enkele Farizeeërs, die tussen de mensen liepen,
zeiden tegen Jezus:
"Meester, zeg toch tegen Uw volgelingen dat zij hun mond houden."
"Als zij hun mond houden", antwoordde Jezus,
"zullen de stenen gaan roepen!"

PDF-bestand van deze lezingen

 

Ingesproken lezingen

  

 

COMMENTAAR

Jean Bastiaens

Verzet en overgave

 

Het is zover. Jezus heeft zijn leerlingen lange tijd voorbereid op wat komen moest. En nu is het moment daar. Het is druk in de stad. Heel Jeruzalem krioelt van de pelgrims. Iedereen is naar de heilige stad gekomen voor het grote paasfeest, dat herinnert aan de pijn van slavernij, machtsmisbruik en onderdrukking, maar dat tevens uitzicht geeft op een nieuwe wereld van vrijheid en vrede. Jezus heeft er 'vurig' naar uitgezien om nog eenmaal Pesach te vieren met zijn leerlingen. Het is zijn laatste maaltijd.

Het passieverhaal van Lucas onderscheidt zich op heel wat punten van dat van de andere evangelisten. Om te beginnen wordt de paasmaaltijd door hem veel uitgebreider in scène gezet. Jezus en zijn leerlingen liggen aan voor het grote feestmaal. Het ongedesemde brood en de bekers voor de wijn staan op tafel. De bittere kruiden ontbreken niet. In het midden ligt het paaslam, vlak daarvoor geslacht in de tempel. Tijdens de maaltijd wordt elke beker tot viermaal toe met wijn gevuld. Lucas noemt twee van de vier bekers: een beker vóór de hoofdmaaltijd, en een beker erna. Wanneer Jezus dan het ongedesemde brood in zijn handen neemt om er de gebruikelijke zegenbede over uit te spreken, geeft Hij een bijzondere duiding aan dat brood: dit brood dat herinnert aan de slavernij, aan verdrukking en lijden identificeert Hij met zijn eigen lichaam. Als brood wil Jezus gebroken en uitgedeeld worden, opdat er een nieuwe en definitieve uitweg zal zijn uit het lijden dat maar blijft voortduren. Na de maaltijd neemt Jezus de beker. Het is de beker van de vreugde om de verlossing. Destijds heeft GOD het volk bevrijd uit Egypte. Ook vandaag hoopt het volk op die bevrijding, op die uittocht uit alle vormen van onvrijheid en machtsgeweld. Jezus identificeert deze 'beker van de vreugde' met zijn eigen bloed dat Hij zal vergieten aan het kruis. Met dit bloed wordt een nieuw verbond gesloten, een nieuw teken waarmee GOD zijn trouw uitdrukt jegens zijn volk, jegens allen die door Jezus ingelijfd zullen worden in dat nieuwe verbond.
Tijdens diezelfde paasmaaltijd wordt pijnlijk duidelijk hoezeer de leerlingen van Jezus zelf nog gevangen zitten in de structuren van het kwaad. Ze discussiëren met elkaar over de vraag wie de belangrijkste is. Simon beroept er zich op dat hij nooit ten val zal komen en Jezus trouw zal blijven tot in de dood, waarna Jezus hem voorhoudt dat ook hij Hem zal verloochenen, zelfs tot driemaal toe. Maar Hij belooft Simon tevens dat hij zal opstaan uit zijn smartelijke val en dat hij in staat zal zijn om zijn broeders en zusters te sterken. Aan het einde van de maaltijd halen de leerlingen zwaarden boven tafel: ze zinnen blijkbaar op een verdediging met geweld. Jezus maakt hun duidelijk: waakzaamheid is op dit uur geboden, paraatheid en grote alertheid, maar de reactie op het lijden zal niet in gewelddadig verzet liggen, maar in geweldloos verzet. Hier toont Jezus zich de erfgenaam van de Knecht uit de eerste lezing (Jesaja 50,4-7). De paasmaaltijd bij Lucas zet heel scherp in het licht waarom Jezus zijn leven wil geven voor de leerlingen die met Hem aan tafel aanliggen. Hij wil sterven voor hen. Voor ons. Om een ander soort leven mogelijk te maken.
Na deze onthullende paasmaaltijd volgen er nog elf scènes. De tweede scène speelt zich af op de Olijfberg, waar Jezus de beden van het Onzevader zelf vervult ('uw wil geschiede'; 'breng ons niet in bekoring'). De derde scène gaat over de arrestatie; tegenover het geweld van de leerlingen, plaatst Jezus zijn dringende eis tot geweldloos verzet. De vierde scène zet de wanhoop van Simon Petrus in beeld: 'Ik ken die man niet!' In de vijfde scène wordt Jezus geslagen en bespot. De zesde scène brengt Hem voor het Sanhedrin, waar drie titels onderwerp van bevraging zijn: de titel van Messias, van Mensenzoon en van Zoon van GOD. In de zevende scène staat Jezus voor de eerste maal voor Pilatus, omdat Hij een oproerkraaier zou zijn, een politieke onruststoker. Na een potsierlijke confrontatie met Herodes (achtste scène) verschijnt Jezus een tweede maal voor Pilatus, die Hem voor het gehele volk leidt. Het wordt een schijnproces: Jezus wordt onder druk uitgeleverd aan de wil van de menigte. In de tiende scène staan Simon van Cyrene en vrouwen op om solidair te zijn met Jezus. Daarna volgt, in de elfde scène, de kruisiging: Jezus, de Messias van Israël en de 'koning' van de Joden, sterft aan een kruis. Hij legt zijn leven in handen van zijn Vader. Dan wordt alles stil: de twaalfde scène verhaalt hoe Jezus in een graf wordt gelegd. De sabbat breekt aan.

PDF-bestand van deze commentaar

 

volg ons

over deze blog

Deze blog gaat op zoek naar de betekenis van Bijbelteksten.

In onze artikels wijzen we vaak de weg naar meer informatie die te vinden is in het Bijbelhuis.

Hier leest u ook artikels over onze bijzondere programmatie of evenementen.

Breng deze pagina regelmatig een bezoekje. Je vindt hier geregeld nieuwe teksten.

Jean Bastiaens, directeur van Bijbelhuis Zevenkerken.