Kerstmis, een nieuw begin

Kerstfeest, lichtfeest

We leven in de donkere dagen van Kerstmis. Vanaf 21 december vindt er een omwenteling plaats en krijgen we weer zicht op het lengen van de dagen. En juist in die periode vieren wij het kerstfeest. Het is een lichtfeest, want midden in de duisternis wordt er ons een teken gegeven van een nieuw begin. Wanneer de dagen donker zijn, beseffen we eens te meer hoezeer we verlangen naar het licht van de zon die warmte geeft en leven mogelijk maakt. Maar de zonnewende maakt ook iets anders in ons wakker: het verlangen naar licht en klaarheid in mijn leven. Af en toe staan we stil bij wat we aan het doen zijn en stellen we de vraag of ons leven voldoende betekenisvol is, voor mezelf en voor anderen. Moet er iets veranderen? Moet er meer licht komen in mijn leven?

In de kerstnacht wordt er een verhaal gelezen over licht. Het verhaal begint bij een groep Joodse mannen, ruwe bonken die de nacht moeten doorbrengen in het open veld. Ze zijn bij hun kudde. Het leven van een herder is heus niet altijd een droomleven: veel van huis zijn, schamel eten, de koude en de hitte, het moeilijke slapen op de harde grond. En als het weer tegenzit, valt er nogal gemakkelijk een scheef woord. Het verhaal gaat dat er op een van zulke donkere nachten, plotseling een licht verschijnt aan het firmament. Geen gewoon licht: een heel helder licht, en het lijkt wel alsof het licht juist die plek belicht waar de herders met hun kuddes verzameld zijn. De Joodse mannen gaan wat dichter bij elkaar zitten, gefascineerd door dat plotse licht dat hen wel lijkt te viseren. En dan is er een stem die zegt: mannenbroeders, deze nacht is er voor jullie en voor jullie volk een redder geboren, niet zomaar een redder, nee, de messias zelf. De mannen houden hun adem in: zou dan nu de tijd zijn aangebroken waarin de messias komt, de vredevorst, de sterke held die alle Joden, verspreid over de hele wereld, weer samenbrengt en vrijheid mogelijk maakt? Wie is dat dan, wie is de messias? Waar kunnen we hem vinden?

De stem zegt: Waar zou je hem anders kunnen vinden dan in de stad van David, dat is Betlehem? Maar de herders hebben nog meer vragen: waaraan zullen we de messias herkennen? Welk teken zal hem aanwijzen? En dan maakt de stem de mannen pas goed wakker: ja, de messias is gekomen, en ze zullen hem herkennen aan dit teken: de messias als een weerloos kind, in armoede geboren, aan de rand van de stad, en het ligt in een soort van kistje dat normaliter als voederbak dienst doet. Dat kind, warm ingebusseld, in een vochtige stal, dat weerloos en kwetsbaar kind is… de messias.

Het herdervolk weet niet wat daarvan te denken. Ze hebben zich de komst van de messias anders voorgesteld, uiteraard grootser, rijker, machtiger. Maar een kind in een kistje dat eigenlijk een voederbak is, onderweg geboren, arm en kwetsbaar? Ze twijfelen. Deze droom is te gek voor woorden. Ze wrijven de slaap nog eens uit hun ogen. Maar dat vreemde licht houdt hen bevangen. Dan klinkt er opeens een overweldigende vreugdezang: de messias is geboren! Eindelijk, de messias is geboren! Prijs God in de hemel. Vrede zal er zijn voor heel Israël, een einde zal er komen aan alle verdrukking en aan alle onrecht. Vrede zal er komen voor alle mensen die de messiaanse tijden mee zullen willen verwezenlijken.

Dit verhaal is natuurlijk een beeldverhaal. We moeten tussen de regels door  lezen. Het verhaal moet ook over ons gaan, anders heeft het geen zin om het jaar na jaar opnieuw te vertellen. Wat wil dat kerstverhaal in ons wakker maken?

Zeker: een oud verlangen. Een verlangen naar vrede. Een verlangen naar heling, want de mensheid is zo getekend door wonden van oorlog, van terreur, van honger, van woordeloos lijden. Komt het ooit nog goed met onze aarde? Zal er ooit echte vrede zijn tussen de volken? Zal er ooit een tijd aanbreken waarin vrouwen niet langer worden geknecht en misbruikt? Zal er ooit een tijd komen waarin kinderen niet langer hoeven bedelen voor hun dagelijks brood? Zal er ooit een tijd komen waarin ik verzoend zal worden met wat er nog aan bitterheid ligt opgeslagen in mijn hart?

Het grote woord van Kerstmis is vrede. Het wordt ons aangezegd, als een visioen, als een belofte, als iets dat werkelijkheid kan worden. Dankzij de messias. Want hij zal het ons voorleven, de weg van de vrede. En hij zal het ons schenken. Kom, laten we de kwetsbare messias opzoeken in zijn vuile stal, laten we hem hulde brengen.

 

Jean Bastiaens

volg ons

over deze blog

Deze blog gaat op zoek naar de betekenis van Bijbelteksten.

In onze artikels wijzen we vaak de weg naar meer informatie die te vinden is in het Bijbelhuis.

Hier leest u ook artikels over onze bijzondere programmatie of evenementen.

Breng deze pagina regelmatig een bezoekje. Je vindt hier geregeld nieuwe teksten.

Jean Bastiaens, directeur van Bijbelhuis Zevenkerken.